آنگاه که نمادی از امید 

در فنجان قهوه ات نمی بینی

و آنگاه که در طالع این ماهت نیز

خبری از معجزه نیست.

بدان که خدا همه چیز را به دست خودت

سپرده تا بهترین ها را به ارمغان آوری.

     در زوزه ی باد وحشی٬ در وحشت شکستن بغض٬ در بغض معصومانه ی غریب٬ در غربت انجام احساس٬ دراحساس تلخ سقوط٬ درسقوط سنگین سکوت٬ در سکوت سرد سایه ها٬ در سایه ی درختی تنها٬ در تنهایی غریب خواستن٬ درخواستن کودکانه ی یک نیاز٬ در نیاز آرزوی بلند٬ در بلندای احساس درد٬ در درد کوچک یک زخم٬ در زخم کهنه ی یادگاری٬ در یادگار دوران کودکی٬ در کودکی یک بغض هنگام پنهان٬در پنهانی نیازها و رازها٬در راز سر به مهر یک پیر٬ در پیری احساسات و رویاها٬ در رویای خفته ی یک آواز٬ در آواز بلند یک گل هنگام شکفتن٬ در شکفتن یک لحظه-یک لبخند٬ ذر لبخند یک گرگ هنگام دریدن٬ در دریدن خاطرات موهوم عشق٬ در عشق یک روز-یک بوسه٬ در بوسه ی شیرین مرگ٬ در مرگ همه باورها٬ در باور یک تردید برای خواندن٬ در خواندن بلندترین سطر سفر٬ ذر سفر از خویش به خاموشی٬ در خاموشی عجیب یک خلوت٬ در خلوت یک جغد معصوم٬ در معصومیت یک پلنگ بر قله٬ ذر قله ی بلند آرزو٬ در آرزوی کودکانه ی داشتن٬ در داشتن یک قلک پر پرواز٬ در پرواز از بام تا آسمان٬ در آسمان سرخ یک غروب٬ در غروب آخر یک دوست داشتن٬ در دوست داشتن بی دلیل و بی ـ بازگشت٬در بازگشت از سفری دور٬ در دوری یک لحظه تا مرگ٬و در همه چیز٬ همه کس و همه جا٬ یک چیز٬ یک حس٬ یک راز٬ یک نیاز٬ یک لبخندو... پنهان است.

        زندگی چیزی نیست جز عشق.

      و عشق جز خدا نیست.

شعر 1

شعر 2

شعر 3

بيست‌وهفتم شهريورماه نوزدهمين سالروز درگذشت محمدحسين بهجت تبريزي متخلص به شهريار است.

 

 زندگي شهريار از زبان دخترش اين‌گونه روايت مي‌شود: «پدرم، سيدمحمدحسين بهجت تبريزي متخلص به شهريار در تبريز متولد شده است. پدرش از وكلاي درجه يك تبريز و مردي نسبتا متمول بوده كه گرسنگان بي‌شماري از خوان كرم او سير مي‌شده‌اند و فكر مي‌كنم، همين بلندي طبع و بخشندگي پدرم صفاتي بود كه از پدرش به ارث برده بود. پدرم ايام كودكي را در قراء خشكناب و قيش قورشان گذرانيده و هيچ‌وقت خاطرات خوشي را كه در دهكده‌هاي مزبور داشته، فراموش نكرد. اولين شعرش را در چهارسالگي سروده، آن موقعي بوده كه مستخدمشان به نام رويه براي ناهارش آبگوشت تهيه كرده بود و بابا كه برنج دوست مي‌داشته، خطاب به رويه (رقيه) گفته است:

رويه باجي؛ باشيمين تاجي / آتي آت آتيه، منه وئركته (خواهر رويه (رقيه) تاج سر من هستي / گوشت را بده به سگ، به من كته برنج بده)

همین !

همین امروزو فردا   دل می زنم به دریا

گذشت زمان بر آن ها که منتظر می مانند بسیار کند، بر آن ها که می هراسند بسیار تند، ‏بر آن ها که زانوی غم در بغل می گیرند بستار طولانی،و بر آن ها که به سرخوشی می گذرانند بسیار کوتاه ‏است.   اما، برآن ها که عشق می ورزند،  زمان  راآغاز و پایانی نیست.                       ‏
‏

سلام

صبر بر جور رقیبت چه کنم                                         

 همه دانند که در صحبت گل خاری هست

نه من خام طمع عشق تو می ورزم و بس  

که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست   

امروز یک شنبه ، بنا به فرمایش مرجع محترم ما روز سوم ماه رمضان و این ماه خوب . نماز و روزه همه هم قبول و پر از برکت و سلامتی . به طرز وحشتناکی خواب آلود شدم و هر چقدر هم که می خوابم تمومی نداره و باز صبح با هزار و یک آه و ناله و البته یک مقدار کم !!!!!!!!!!! هم ناسزا از رخت خواب می یام بیرون و از برکت وجود روسای محترم ساعت کاری هم هیچ تغییری نکرده و همچنان در استفاده ی بهینه از وقت  سبقت می گیریم از هم !

پ.ن ۱ : اهدا عضو ، عضو شدم ، چقدر طول می کشه که کارتش بیاد ؟

پ.ن ۲ : خوش حالم از این که بالاخره به خودتون اومدید و شروع کردید .

پ.ن ۳ : ::صالح::  و  ::عاطفه::  ! این چه طرز گفتنه ؟ واقعا این قدر شرایط بده ؟؟ این می یاد آه و ناله می کنه و اون تاییدش می کنه ، اون می یاد می ناله و فغان از دوری و غم یار و این می یاد می گه آره و درست می گی و .............. یعنی چی آخه ؟ یعنی این قدر ؟ نمی دونم باید چی بگم ، اما دید شما اشتباهه ، باید با چشم باز به اطراف نگاه کنید و این زمانی میسر می شه که خودتون را با چشم باز ببینید و خودتون را بشناسید و بدونید که کجا هستید ؟ چی می خواهید ؟ چی دارید ؟ چی احتیاج دارید ؟ برای خواسته ها چی کار کردید ؟ چی کار می کنید ؟ برای داشته ها چی کار می کنید ؟ این ها همه از پارامتر های مهمه که اگر دید باز تو زندگی نباشه همه چی به هم می ریزه ، نمی دونم چی شده و کجا هستید و حتی چه بلایی سرتون اومده اما اینو می دونم که دنیا به آخر نرسیده اینو می دونم که همه  چی تمام نشده اینو می دونم که همه زندگی و همه نفس ها به اون جا و اون لحظه و اون اتفاق ها بسته نبوده و واقعا مطمئنم .

پ.ن ۴ : خدایا ! ممنونم برای همه خوبی هاش ، ممنونم از این توجه و لطفی که به من داشتی و داری و من لذت می برم و به اوج می رسم ، ممنونم . خودت می دونی و می بینی که تو همه ی شرایط هم خوشی و هم ناراحتی ، هم دل تنگی و هم دیدار به یاد همه هستم و از تو برای همه می خوام ، پس باز هم نشون بده بزرگواریت را .

پ.ن ۵ : آقا ::رضا:: هیچ کدام از فایل های تصوییری که گذاشتید را نمی تونم باز کنم ، مشکل از منه یا فرستنده ؟!

همیشه روی پله آخر خوشبختی احساس بدبختی می کنی !

هر چقدر بیشتر احساس بدبختی کنی همونقدر خوشبختی!

درست وقتی حس می کنی همه چیز خوبه....خوبه خوبه....می ترسی!

از این که اینقدر اسیرش شدی....اسیر این به اصطلاح خوشبختی!

هر چقدر خوشی ات بیشتر باشه بیشتر می ترسی!

حالا.....تو چقدر خوشبختی؟

 تلخ تر از این فنجون قهوه....حرف های تکراری...

                     داغ بعضی چیزا تا عمر داری روی دلت می مونه....

نمیدنوم چرا اینقدر از این آهنگ خوشم میاد...

بی تو در حصار این شب سیاه عقده های گریه شبانه ام در گلو شکسته است.

شب به خیر......

  " چشمانت را پر از بهانه زیستن خواهم کرد

           با شکوفه های تک در خت خانه ام

                            در هر بهار

          و برایت خواهم گفت که یقین راه درازی است

           و گاه

            به کوتا هی یک آه.....!"

کسی اینو میشناسه؟

احتمالا ابهریه

کسی با سکوتش
مرا تا بیابان بی انتهای جنون برد
کسی با نگاهش
مرا تا درندشت دریای خون برد
مرا بازگردان
مرا ای به پایان رسانیده آغاز گردان

دلم رها

      گسسته ام از پیوندهای خاکی گریخته از بندهای ناپاکی.

     زیباترین نیازم شوق رسیدن است و بلندترین فریادم خشم خروشان خاموش خویش.

      از نگاه دیگران خیال پرداز وصال و درخویش فرو شکسته ی تصاحب یک خیال.

     دقایقم موریانه خورده و پیر زندانی چاردیواری ساعت جنون به جرم روزهای گذشته در دادگاه گذر

ماهها و سالها.

     ومعشوق٬ محبوس باور کودکی٬ هم سلول و هم بندم ٬دست و پا بسته ی نیاز خواستن.

     به کدامین تقویم کودکش می خوانند آنرا که روحش وسیعتر از آسمان ٬ اندوهش بارانی تر از ابر و

سیمایش زیباتر از گل مریم است.

     من کودکی را دوست دارم. کودک من٬ هنوز بلوغ هوس در او نشکفته و هنوز طعم شیرین دروغ را

نمی شناسد. می تواند عاشقانه ترین آوازها را لالایی شبهای سنگین بختک بارم کند. می تواند بایک

نگاه گرمترین آفتاب را در روزهای سرد و کهنه ام بریزد.

     من خود کودکی بیش نیستم. طفل گریزپای مکتب ملّای کهنه فروش.

     بگذار دیوانه بخوانندم٬ولی من دوست خواهم داشت٬ بکرترین روزها را که احساس ٬ رها از برگهای

پوسیدنی روز شمار دیگران٬ در من٬ به یاد کودکی که دوستش دارم ٬ شکوفه های بهار نارنج خواهد

رویاند.

     من هنوز دربدر کوچه ی کم عابرعشقم. آنجا که با ریزبین منطق به جنگ زیباترین ویروسهای حس

برتر انسانی می روند. آنجا که دوست داشتن محکوم کهنه اندیشی ریاضی و جبر است.

     مرا از خواستن نمی توانید نهی کنید پس بگذارید و بمانید به انتظار. مرا با ترازوی دقیق خویش

وزن نکنید . آنجا که شمایید من نیستم

     من از همه اندوههای دنیا آنرا می خواهم که رها از بند سن و سال و به شیرینی خاطرات چند روز

انتظار٬ توان گریستنم داد.

     می خواهم رها باشم. ساده و صاف و صمیمی. مرا با عاطفه ی گل نبردی نیست٬ گل مرا خواهد

فهمید و شوق رهاییم را.

     من دوست خواهم داشت.

آغوشت

اندك جایي براي زيستن

اندك جایي براي مردن

و گريز از شهر

كه به هزار انگشت

به وقاحت

پاكي آسمان را متهم مي كند.

جمعه رفته بودم ماسوله ، جاتون خالی چه رفت و آمدی ....... از شکستن بلبرینگ تا تمام شدن گازوئیل ! فقط تصور کنید که چه وضعیتی داشتیم . اما خوب بود ، خدا را شکر .

بقیه روز ها هم مورد خاصی نبود و به روال عادی گذشت .

و از شما چه پنهون خوش حال هم هستم ، مثل این که دارید می آیید تو راه و نوشته و این ور و اون ور ، خوبه ، داره جالب می شه !

پ.ن ۱ : از عروسی نوشتن های آقا ::رضا:: تا نوشته های ::صالح:: خوبه ، خوش حالم .

پ.ن ۲ : البته آقا ::رضا:: همین جا اعلام می کنم که قبول دارم که چقدر آتیش سوزوندم اما مگه بد بود ؟ کلی سر و صدا به پا کردم ؟؟ در ضمن دیدی حرفی که گفتم درست بود ؟ دیدی از فروغ ننوشتی ؟ دیدی دوسش نداری ؟ دیدی زحمت هاش یادت رفته ؟ دیدی ؟؟

پ.ن ۳ : آقای ::کارون:: خوش حالم که می نویسید و کلی هم خوش حال می شم وقتی می خونمشون ، امیدوارم که ادامه داشته باشه .

پ.ن ۴ : ::عاطی:: ! لطفا از این صحبت ها نکن که با جارو می یام سراغت ، یعنی چی که می خوام نت را ترک کنم ؟؟؟؟ . راستی امروز شنیدم که مریض شده بودی ؟ آره ؟؟ راستی دستت درد نکنه برای بازدید کننده ها که پیدا کردی !

پ.ن ۵ : ::صالح:: خوبی ؟؟؟؟ از ما کاری بر می یاد ؟؟

پ.ن ۶ : آقا ::رضا:: دیدی گفتم ؟؟ نمی دونم چرا و چی شده اما مطمئنم که مال الان و همین چند روز نیست ، کاملا از اوضاع مشخص بود ، حالا چی کار کنیم ؟

     صبح سردی بود از زمستانی خشک.

     سرازیری خیابان را قدم زنان می پیمودم.

     صدای زوزه ئ ونگ زدن سگی می آمد.

     صد قدم جلوتر توله سگی در جوی٬میان آبهای نیم یخ بسته ملتمسانه ونگ می زد و توان بیرون آمدن

نداشت.

     رهگذران بی تفاوت می گذشتند و گاه کسی از سر تفریح یا آزردگی لگدی حواله ی سگ می کرد و

صدای حیوان بلندتر می شد. می اندیشیدم :"چه حقیرند و پست. کمک که نمی کنند دست کم ......."

     نزدیکتر شدم و با ترحم نگاهش کردم. سر تا پا می لرزید و کمک می خواست.

     دیگر به حیوان رسیده بودم با تصویری از انسانیت.

     صداش کم کم داشت آزارم می داد. نگاهش درونم را می خراشید و من ........

     ......با پشت پا ضربه ای محکم.....

     ......و گذشتم.

     زوزه ی کشدار و غریبش دیگر آزارم نمی داد.

     من از همین خاکم وغریب این خاک.

     زندانی باورهای عجیب دیگران و فراری از اندیشه ی چیزی شدن از نگاه آ نان .

     چار دیواری تنگی ساخته ام از اعتقادات خود٬بی پی و فرو ریختنی.

     دربدر کوچه ی کم عابر عشق بودن٬ آلودگی خواب آلودترین دقایقم شد و سرسام سکوت سرد

 ثانیه های وهم آلود تِک تِک امتداد خاک خورده ی زندگیم.

     امروز زیباترین رویام داشتن آرزویی بلند است ودورترین آرزوم ٬چون داشتن یک ماشین کوکی ٬

برای پسر بچه ای ٬ کوچک.

     همه از من گریختند یا من از همه؟

     غمگنانه به سوگ شیرین ترین خاطراتم نشستم.

     همهمه ی نفرت دعای بدرقه ام شد٬ زمزمه ی شبهام زوزه ی وحشت و دعای بامدادم درد غربت.

     و باز هم آنچه مرا توان تمدید حیات می دهد نه نیاز زیستن که شوق گریختن است٬ از خویش به

خویش.

     تلخ ترین خاطرات در شیرین ترین دقایق و سخت ترین شکستنها در نرم ترین آغوشها شوق دشوار

زندگی را در من می کارد وغروب سرخ چشمهام لبخند دامنه ی صورتم را به خون می آلاید ومن هنوز

غریبانه به تصویر مبهم و ناآشنای آینه خیره مانده ام.

     ودرد را بهتر از هر چیز می فهمم .

     من درد نمی کشم ٬ من خود دردم.

بابا خوب من نوشتنم نمیاد!چیکار کنم؟

عوضش کلی واستون بازدید کننده جمع کردم! آخه اگه من لینکشو نمیذاشتم تو ۳۶۰ام خداییش چقد آدم به اینجا سر میزد؟؟؟ (نزنیدا!!!)

البته بگذریم از این که شما ها ام هیچکدومتون فعالیت خاصی انجام نمیدین!

(به قول سارا: پ.ن!!! ) : به زودی میخوام نت و ترک کنم!۳۶۰ تعطیل!مسنجر ام تا حد ممکن کاهش!دیگه خودتون تصمیم بگیرین میخواین بندازینم بیرون یا نه!

       چند روز بودتو کما بودم.

یک جور کمای فکری - روحی.

تقریباً هر روز به قصد نوشتن اومدم اما نتونستم. بقیه هم که به خودشون استراحت داده بودن.

    من روزهی سختی دارم. بد جور در هم هستم. اگه نیستم واسه اینه خودم نیستم. می خوام بخندم اما نمی تونم.می خوام بنویسم نمی شه .

   با این وجود چند دلم برای نوشتن تنگه.

   برمی گردم ،حتماً.

    فعلاً

::سارا::

نگار:

::عاطفه::

::صالح::و اخوین گرامی

زندگی خاطره عطر کسی است که نمی دانم کیست.  این جمله از دیروز صبح شده ورد زبونم و بیرون هم نمی یاد ، خوشم می یاد ، قشنگه ، با هر بار تکرارش انگاری که یه چیز جدید ازش کشف می کنی ، خلاصه که خوشم میاد ازش .

قبلا هم گفتم که این روز ها حرف زیاد دارم برای گفتن ؟؟ چی ؟ نگفتم ؟ خوب الان می گم ، آره این روز ها حرف زیاد دارم حالا کی بریزه بیرون و چه طور بریزه بیرون نمی دونم ، با ملایمت باشه و اطرافیان مورد لطف قرار بگیرن یا با خشونت باشه و باز همراه با آب روغن قاطی کردن باشه که باز هم اطرافیان البته این بار اطرافیان عزیز تر مورد لطف قرار بگیرن نمی دونم خلاصه که به همین زودی ها است ....

الان هم حرف خاصی نبود فقط برای این که بدونید هستم و یه وقت خدایی ناکرده لال از دنیا نرم که روز شب نمی شه و بدونم که باز هم طبق معمول شما ها نیستید  و باز هم تنبلید و باز هم بی وفا و باز هم روو دار !

پ.ن ۱ : آقا ::رضا:: مگه از کار من ، آره همون کاری که در شریعت نیست عکس دارید ؟؟؟؟ برای خودم بفرستید خودم می ذارمش !

پ.ن ۲ : آهان ! من که می دونم فروغ را دوست نداری ، من که می دونم یادت رفته بود ، من که می دونم می خوای سر به تنش نباشه ، من که می دونم ازش خوشت نمی یاد ( این جا چرا آیکن دو به هم زن خبیث نداره ! ) پس چرا می گی مفصل ازش می گم جدا ؟؟ من که می دونم می خوای بذاریش تو پیچ !

پ.ن ۳ : اینو دقیقا دیروز می خواستم بگم و بپرسم که تو مراسم احیانا آقایون ::نیما:: و ::کارون:: را ندیدیم آیا ؟؟

پ.ن ۴ : کاش من هم یک ناظر بودم ، خوبه والاااااااااااااا ، سر مراسم شب برسی و هیچ کار مفیدی !!!!!!!!!!! هم انجام ندی و همه اش یه جا بشینی و تازه دو بار هم سالاد بخوری و همه اش هم اس ام اس بازی کنی و تلفن های مشکوک بهت بشه و تازه بعدش هم ازت تشکر کنن به عنوان ناظر ؟ خوبه والا ! ای خدااااااااااااااا اصلا از روز ازل این ها بد جنس بودن !

پ.ن ۵ : بسه دیگه ! دنبال چی می گردید ؟؟

با سلام به همه دوستان و تبریک به خودم برای پشت سر گذاشتن این دوره حساس

و تشکر از همه دوستانی که تو این مدت با تمام قوا همفکری.همکاری.همپولی .هم ماشینی. و هزار تا هم دیگه انجام دادن تا ما متاهل شویم که جا داره در اینجا از همشون تشکر کنم

علی مولوی افخم .......................... سرپرست تدارکات

زهرا نجاتی نژاد.............................. همسر سرپرست تدارکات/آرایشگر/خیاط/دکراتور/و .......

نوید پورسلطان............................... طراح/عکاس/فیلم بردار/و ........

::صالح::....................................... حمل و نقل

::سارا::........................................./..........(قابل عنوان نیست)/فیلم بردار

::عاطفه::.......................................ناظر

::نیما::...........................................غایب

و نگار عزیز

و تمامی دوستانی که در این مدت با تمام وجود کمک کردند

                                                    ***بچه ها متشکریم***(رضا و الهام)

سلام

خوبید شما ها ؟! خوشم می یاد اونقدر روودار هستید که اصلا و ابدا به روی مبارک خودتون هم نمی یارید که باید یه حرکت هایی انجام بدید ، واقعا که ، سر کارید ؟ مشغله دارید ؟ بچه ؟ آشپزی ؟ عاطی و صالح که وعده ی بعد از ششم را داده بودن و انگار که مزه کرده بهشون ، چی شد امتحان تمام نشد ؟ یا شاید دارید برای ترم پاییز می خونید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بابا خوب یک هفته سر کار نبودم و با برگشتن کلی کار ریخته رو سرم ، دو روز اول که اصلا تو شرکت نبودم و حالا هم که این طوری ....

خلاصه ! همون طور که می دونید بالاخره انتظار ها به سر رسید و اومد اون چه که منتظرش بودیم ..... بللللللللللللللللللللله عروسی آقا رضا ! و من هم که از اول هفته به قصد عروسی مهاجرت کردم و کلی خوش به حالم شد و بماند که یه جوونمرد پیدا شند اون دو روز آخر کرکره ی این عشق یعنی .... ها را بالا نگه داره ......... اما خلاصه تا جایی که نگاه بقیه !!!!!!!!!!! اجازه می داد از خجالت آقا رضا دراومدم و تلافی نامزدی نرفتن را کردم ! و باقی هفته هم که گشت و گذار و تفریح بود و باز هم من تنبل برای عکس ها فرصت نکردم .

این چند روز هم همچین اتفاق خاصی نبوده جز کار و کار و کار و کار و خوب خستگی اون !

پ.ن ۱ : دلم سینما می خواد شدید ، اما کو وقت ؟؟

پ.ن ۲ : دلم جنوب می خواد شدید ، اما کو وقت ؟؟

پ.ن ۳ : آخ ! دلم لقمه خامه عسلمو می خواد شدید ، اما کوشش ؟؟

پ.ن ۴ : آقا ::رضا:: ! والده ی محترم گفتن فیلم را خودشون به دستتون می رسونن و این که بذارید چند وقت بگذره تا بیشتر مزه بده ! .

پ.ن ۵ : باز هم آقا ::رضا:: همه چی خوبه ؟؟

پ.ن ۶ : پیرو پ.ن ۲ که دلم جنوب می خواد احتمالا می رم ماسوله !! چقدر شباهت و هماهنگی ای خداااااا !!!!!!!!! عاطی کم تنبلی کن ، راستی یه موجه خوب پیدا کردم که بتونی بیای ، می دونی چی ؟؟؟؟ بگو با منی !

پ.ن ۷ : چون ۷ خوبه ! همین !

چه خبره اینجا؟

کسی نیست؟::سارا:: ::صالح:: ::عاطفه:: ::نیما:: ::کارون:: کجایید پس؟

همش همین؟دمتون گرم بابا

عشقی و چه عشق ، عشق عالم سوزی

دردی و چه درد ، درد بی درمانی

پ.ن ۱ : فقط ۳ تا مونده و این یعنی خیلی کمه و یعنی زیاده ، ۳ تا مونده تا ما شدن و ۳ تا مونده تا بزرگ شدن .............. ۳ تا مونده تا رها شدن و ۳ تا مونده تا جدا شدن ............

پ.ن ۲ : کلی آرزوی خوب و داشتن داشته های بهتر را آرزو می کنم .

پ.ن ۳ : خوبم ها ، فقط نمی دونم چرا صفحه هی مات می شه .........

عشق یعنی :

جایی که تو باشی اثر غم نبود

آنجا که نباشی دل خرم نبود

پ.ن 1 : یعنی همه اش 4 تا مونده ؟؟

پ.ن 2 : حس خیلی خوبی دارم .

پ.ن 3 : آقا ::رضا:: لینک مستقیم موزیک چطور بذارم ؟

پ.ن 4 : دوباره همون بالایی با عکس صبح اول صبحی کلی حال کردم اینو از کجا آوردی ؟؟

پ.ن 5 : ::عاطفه:: ، ::صالح:: ، ::نیما:: و ::کارون:: خوبید شما ها ؟؟ می خوام نباشید ، یه گندم نه کم  و نه زیاد ، خجالت هم خوبه ! باور کنید .

عشق رسیدن است نه شوق رسیدن.

عشق بخشیدن است نه انتظار بخشیده شدن.

دوستی نیاز است وعشق بی نیاز. دوستی دلیل می خواهدو عشق بی دلیل ترین دلیل است برای زیستن.

عشق یعنی از خویش دادن و چیزی نخواستن.

عشق خواستن همه چیز و همه کس است آنگونه که هستند.

و بزرگترین عاشق خداست.

و آیا می توان پنداشت خدا چیزی را زشت آفریده باشد؟

اولین معجزه عشق زیبا دیدن است.

عشق زیبایی است.

War can't kill love , love can kill war